Maandagavond 21 juni, klokke 22h00 e.v. Zowat de kortste nacht van het jaar, en dan weer even tijd om achter de kijker te kruipen. Eerst een prachtige zonsondergang gaan bekijken buiten 't dorp, daarna was er de Maan. Enfin, veel alternatief was er niet .... Hoewel dit hemellichaam nu niet bepaald in de allerbeste positie stond viel de seeiing nog best mee. Het werd een uurtje genieten van sightseeiing, waarbij de volgende regio's een bezoekje kregen: Plato, met Montes Tenerife, Mons Pico, Alpenvallei waar de rille in de vallei nét niet lukte. Toch niet bij 320X en veel meer was er onder deze omstandigheden niet mogelijk. Verder ook genoten van de complexe terrassen in Copernicus waarvoor de lichtinval nu ideaal was, de 3 vulkanische neerslaggebieden in Alphonsus en tenslotte nog wat gebiedjes rond Clavius. Ook het profiel aan de verlichte maanrand was interessant, maar een beschrijving hiervan zou te ver leiden (heb geen tijd om veel te schrijven). Ben ook nog naar Saturnus gaan kijken en tenslotte langs de Routte even gecheckt of er nog geen lichtende nachtwolken waren. Daarna bed in, wegens pijp uit. gubo
|
|||
 |
||
|
|
Posts: 672
Deepskylog
Re: Maantje
Dinsdagavond 22 juni.
Ook gisteravond dus in de hof gezeten.
De terminator had nu Sinus Iridum achter zich gelaten, daardoor kwamen de terrassen van deze kraterhelft er goed uit, en door de lage zonnestand waren de dorsa in de Sinus goed zichtbaar. Het vergelijken van enkele nauwelijks zichtbare kleine kratertjes gevolgd door nazicht op de Rükl-kaart van dit gebied leerde dat het scheidend vermogen praktisch 10 kilometer bedroeg. Bij gunstiger maanstand kan dat natuurlijk stukken beter zijn.
De schaduw rond de Promontoria waren boeiend, vooral die bij Pr. Laplace uiteraard dewelke op vlak gebied viel. Opnieuw zoals gisteren gekeken naar de éénzame berg Piton van dewelke de schaduw duidelijk gewijzigd was zowel qua vorm als qua lengte vergeleken met gisteren. Idem voor de pieken van het Tenerife-gebergte.
Daarna een bezoekje gebracht aan Gassendi. In principe ligt deze krater vol interessante rillen en centraalbergen maar de seeiing liet helaas niet toe om hiervoor voldoende te vergroten. De dorsa in Mare Humorum kwamen er dan wél goed uit, gezien hiervoor de zon uiteraard ideaal stond.
Als afsluiter opnieuw - gemakkelijk met de sturing van de EQ6 - een toertje gemaakt langs de nu groter geworden verlichte maanrand, om het profiel te verkennen. Hier bleek duidelijk hoe slecht de seeiing wel was!
Mijn belangstelling voor het maanprofiel is mede gewekt door een interessant stukje tekst hierover in Wanders' "Op ontdekking in het Maanland" op de pagina's 98 en 99 e.v.
De studie van de maanrand is - en dit tot in de 20ste eeuw - belangrijker én moeilijker geweest dan vele amateurs de dag van vandaag vermoeden. Door de libratie van de Maan is het profiel immers variabel. Grondige waarnemingen ervan lieten toe tabellen te maken voor elk stukje maanrand in elke mogelijke positie van de Maan.
Deze gegevens lieten dan weer toe zeer nauwkeurige waarnemingen te doen van sterbedekkingen, vooral rakende sterbedekkingen. Deze metingen hebben geleid tot een zeer goede kennis van de Maanbaan en de talloze variaties die erin optreden, wat goed van pas kwam om bijvoorbeeld de crashes van de Ranger-sondes in de jaren '60 voor te bereiden .... Deze Rangers kwamen namelijk niet eerst (zoals de Apollo's) in een parkeerbaan om daarna af te dalen, maar werden recht op de Maan afgestuurd.
Oei, sorry dat ik me even liet gaan. Maar geschiedenis is nu éénmaal die andere hobby van me ...
Benieuwd wat het vanavond wordt.
groetjes,
gubo
Posts: 838
Re: Maantje
De rille in de alpenvallei heb iknog nooit kunnen opmerken. Eergisterenavond wel even de 7XW geprobeerd met ondanks de ongekoelde spiegel toch zeer goede beelden die nog gaande beter werden.
Tack scherp is ie en op een object als de maan zeer genietbaar
Posts: 672
Deepskylog
Re: Maantje
Ik heb 'm op een webcambeeldje van jaren geleden, maar visueel weet ik niet meer of ik hem ooit waargenomen heb. Zou dan alleszins een poosje geleden zijn.
gubo