Met het heldere weer van gisteren wou ik toch eens proberen of ik de autoguider niet aan de praat kreeg. In het verleden heb ik dit al geprobeerd maar dit bleek niet zo evident te zijn met een 9cm F10 vanwege zijn kleine beeldveld. Ook is het zo dat ik momenteel nog niet beschik over volgringen. Ze zijn echter wel besteld maar nu kan ik enkel de gewone ringen gebruiken wat me dus weinig ruimte geeft voor een volgster te kiezen... Ook het feit dat ik een philips tuocam gebruik die maximaal 1/20s kan belichten is niet bepaald erg gevoelig... Vandaar dat ik eigenlijk een beetje aan het vrezen was dat het zonder volgringen een bijna onbegonnen werk was. Niet tegenstaande wou ik het gisteren toch maar eens proberen.

Opstelling

Ik heb ook extra tijd besteed aan het goed aligneren van de montering. Tot op heden deed ik dit blijkbaar verkeerd en via tips van Alexis en door middel van het programmatje PolarFinder heb ik toch wel de aligneren beter kunnen doen.

Wat ook niet was gisteren, is dat ik nu alles via de pc regel. Aan de hand van een seriële naar USB convertor en de ASCOM drivers kon ik via Cartes Du Ciel de montering volledig bedienen. Dit is echt wel een prachtig stukje technologie als je't mij vraagt. De eerste alignering deed ik met de handcontroller omdat ik zo nog geen functie in CDC gevonden heb. Hierna enkele test gedaan met de goto via CDC en die bleek uiterst precies te zijn. Telke malen ook nog eens de montering met CDC gesynchronseerd zodat die op elk moment precies staat. Gunther heeft dit aangerad en dit blijkt echt wel te werken. Vroeger toen ik de handcontroller gebruikte en ik ging bijvoorbeeld van M13 naar M27 dan zat M27 nooit in beeld van de CCD. Ik moet altijd het occualir versteken, een beetje bijpassen en de CCD er terug insteken waarna ik dus opnieuw moest scherpstellen. Dit is nu echter niet meer nodig want het werkt echt wel goed via de pc...

Na die test ging ik eens aan de slag om mijn autoguider aan de praat te krijgen. De shoesting interface was reeds aangesloten en PHD opgestart. Gericht op M13 kreeg ik geen volgster in beeld. Er was hier en daar wel een heel wazig vlekje maar dit bleek niet goed genoeg te zijn voor PHD om te volgen wegen een te slechte S/N ratio. Eerst dacht ik dat het beeld niet scherp genoeg stond, wat er kon voor zorgen dat ik dus eigenlijk weinig zag maar het beeld stond echt wel scherp... het beeldveld was te klein of ik kon gewoon niet lang genoeg belichten om een ster te detecteren.
Een beetje teleurgesteld liet ik de telescoop richten op M27. Hier vond ik ook niet direct een ster, toen ik plots op het idee kwam om de focal reducer te gaan gebruiken. Hierdoor ging ik ten slotte toch een F5 krijgen waardoor ik maar half zoveel ging vergroten en ik dus een groter beeldveld ging krijgen. Dit was precies een goede zet. Ik kreeg direct een ster in beeld die PHD kon gebruiken voor het volgen.

Voor het volgen moest PHD blijkbaar een calibratie doen waarbij die de montering buitelings over beide assen enkele stappen liet bewegen. Dit was blijkbaar nodig om de backlash te deteceren ofzo... enfin , dit duurde een minuutje ofzo waarna het volgen effectief kon beginnen. M27 stond toen centraal in beeld en ik maakte direct enkele proefopnames. 30s, 40s, 1m en het resultaat vond ik toch fantastisch. Geen afwijking te zien, buiten dan de coma...

Voor het scherpstellen heb ik in de namiddag een masker gemaakt waarvan de afbeelding in een boek stond over astrofotografie. Het gaat om een masker met 2 driehoeken die ten opzichte van elkaar 90 graden gedraaid staan. Tijdens het scherpstellen zie je dus 2 sterren en wanneer je in focus bent zouden ze perfect in elkaar moeten opgaan. Zo gezegd, zo gedaan. Het blijkt echter wel een fantastisch hulpmiddel te zijn! Nu, het zal waarschijnlijk niet het enigste zijn. Zowel de aligneren als het focussen was beter en door het volgen kreeg ik ook een beter beeld omdat die de periodieke fout hersteld.
Als maat voor een scherp beeld kijk ik vaak naar de FWHM waarde. Tot voor gisteren kreeg ik altijd rond de 4 voor mijn beste beeld op 20s. Lager dan 4 ging die bijna nooit.
NU echter, tijdens het volgen op een belichting van 40s kreeg ik als het ware een FWHM waarde van rond de 2.5 waardoor ik bijna een gat in de lucht sprong... Zonder te volgen ging die waarda toch al gauw over de 5...

Dan maar begonnen met effectief opnemen. Voor M27 heb ik uiteindelijk 54 beeldjes genomen van 1min. Het resultaat is merkelijk beter dan mijn vorige M27. JE ziet veel meer detail en de sterren in de nevel zijn ook een pak helderder en het zijn echt sterren en geen eiers...
Het nabewerken kan misschien wel nog beter maar bon, dat zijn we dan ook nog aan het leren. Het beeldmateriaal is opgenomen en dan kan ik er nog mee doen wat ik wil.
Ik ga trouwens in de toekomst zeker nog meer met M27 doen. Ik zou graag opnames van enkele minuten nemen ipv 1min om de S/N verhouding nog te verbeteren. Misschien dat ik dan de kortere opnames van gisteren kan gebruiken om een compositie te maken van de heldere delen ten opzichte van de zwakkere zoals bij M42 ook veel gedaan wordt. Een tip die ik trouwens via Alexis heb gekregen...

M27

Na M27 ging ik op zoek naar een ander object om te volgen. Aangezien ik nu gebruik maak van de focal reducer ging ik nog eens terug naar M13 maar helaas... Ik kreeg wel opnieuw een wazig vlekje in beeld maar PHD kon er niet veel mee doen... Dan maar gericht op M92... Ook hier kon ik niet veel mee doen. Ik bedacht me toen net dat ik misschien beter een object kon nemen die in de melkweg stond. Daar zijn nu eenmaal veel sterren en misschien dat ik daar dan meer kans zou maken. Mijn oog viel toen op de sluiernevel. Een groot object maar het is wel een fantastisch mooi object... Zeker de moeite waard om eens te proberen dacht ik toen. Zo gezegd, zo gedaan. Telescoop op de sluiernevel gericht en via PHD gekeken of ik een ster kon vinden. Er waren enkel wazige te zien maar ook niet helder genoeg voor PHD. Er zat toch eentje tussen die gemiddeld om de 2s een goed signaal gaf voor PHD om te volgen. Regelmatig was de S/N verhouding niet voldoende voor PHD maar het ging toch... Ik heb er mij toen op gewaagd en een proefopname van 1m genomen. Ik was versteld dat de nevel zo donker was... Het volgen voor die minuut bleek geen probleem te zijn dus toen ging ik over naar 2minuten wat blijkbaar een beter beeld gaf. Een beetje gekeken naar de histogrammen en gespeeld met de levels om te zien of ik er een resultaat uit kon halen en ja hoor...
Daarna de sequentie gestart. Uiteindelijk heb ik 21 beeldjes genomen van 2min. Een total belichting van een 40min dus. De nevel is nog steeds aan de donkere kant maar ik vind het persoonlijk een mooie poging en een van mijn betere opnames tot nu toe... Dit is zeker niet de laatste foto van de sluiernevel die je van mij kan verwachten!

Sluiernevel

Als het wat meezit ga ik deze avond opnieuw proberen en dan ga ik me volledig toeleggen op de sluiernevel. Ik ga proberen om 10min opnames te maken en dit zolang mogelijk... Enkele uren als het goed gaat. Ik vind het echt een fantastisch object die nevel...
Als ik wat meer ervaring heb, misschien eens een compositie proberen te maken door 2 apparte opnames te combineren tot 1 grote... maar ja, eerst een beetje ervaring op doen :)

 UPDATE:

Vandaag opnieuw geprobeerd en zoals gezegd hierboven ga ik me wat concentreren op de sluiernevel. In het begin van de avond zat die nog te hoog, net achter het huis waardoor ik eerst M13 nog eens wou proberen.
GIsteren was het niet gelukt om te volgen op M13 maar nu werd mij duidelijk waarom... Focus... De volgkijker was gisteren niet echt goed in focus. Nu echter bleek dit wel te lukken en ik kreeg op M13 toch een aantal sterren waarop ik kan volgen.
De opname bestaat uit een stack van 35 beeldjes van 1min. De originele stacksize was 45 en enkel de beeldjes met een kwaliteit van 80% of meer werdne gekozen:

M13

En dan uiteindelijk overgegaan naar de sluiernevel. Hier kreeg ik ook een beter zicht op volgsterren. Het doel was eigenlijk om belichtingen van 10min te nemen maar een eerste test was echter een ramp. De eerste frame van 10min was totaal onbruikbaar. Achteraf bekeken bleek dit echter te komen door een wolk. Maar door het feit dat ik even naar beneden was tijdens die frame heb ik dat niet zien aankomen...
Dan een test genomen op 5min en die bleek goed te zijn. Dan maar beginnen opnemen op 5min.
Uiteindelijk 21 beeldjes genomen waarvan er 18 bruikbaar bleken te zijn. In totaal dus 1u30min belicht...

NGC6992